Klub Filmowy

  • KLUB FILMOWY JANOSIKA

Drodzy widzowie,

jeżeli jesteście miłośnikami dobrego kina, na które często nie ma miejsca w komercyjnym repertuarze, jeżeli jesteście gotowi na silne emocje, przeżycia artystyczne i nieschematyczne podejście do kina … powinniście zarezerwować środowe wieczory. W każdą środę, bez względu na pogodę, repertuarowe hity, spotykamy się o godz. 20.00. Miłość do dobrego kina choć czasami bywa kosztowna, w Janosiku ceny prezentują się bardzo atrakcyjnie:

12 zł – wstęp na pojedynczy seans

30 zł – karnet na 3 miesiące i 3 zł miejscówka na pojedynczy seans

60 zł – karnet na 3 miesiące

W najbliższym czasie w Klubie Filmowym Janosika można obejrzeć:

 6 stycznia, środa godz. 20.00

Parking

parkingreż.:BenceMiklauzič
scen.:BálintHegedûs, Ferenc Lengyel, Bence Miklauzič
zdj.:MartonMiklauzič
prod.:Węgry, 2014 (92 min)

„Absurdalnie wyglądająca fabuła, skrywająca w sobie mądrą metaforę współczesnej Europy”

THE GUARDIAN

O filmie.
Jeden z budapesztańskich parkingów całodobowych jest prowadzony przez Legionistę. To jego przydomek, gdyż przed paroma laty służył w Legii Cudzoziemskiej. Nawet jego przyjaciele nie znają jego prawdziwego imienia. To im nie przeszkadza – Legionista to specyficzny typ, nieco zbyt apodyktyczny, ale da się lubić.

Parkingowy mikroświat ma swoje uroki. Pokazy slajdów na okolicznym billboardzie, grille, wieczorne pogrywanie na gitarze pozostawionej przez fiński zespół metalowy, podlewanie drzew rosnących na budynkach, poranna kawa w blasku wschodzącego słońca, którego promienie odbija okno jednego z klientów parkingu – Legionista i zachodzący do niego ludzie żyją sobie spokojnie, niemal sielankowo.
Do czasu, gdy na parkingu pojawi się złoty mustang. Imre, właściciel ekskluzywnego, złotego cacka, wybrał dla mustanga miejsce pod wiatą, jedyne takie na całym parkingu. Gdy Legionista nie zgodził się z tą decyzją, Imre postanowił udowodnić parkingowemu, że klient ma zawsze rację. Zwłaszcza, gdy gotów jest zapłacić każdą cenę. Każdą…

13 stycznia, środa godz. 20.00

Lucyfer

lucyferreż. Gust Van den Berghe / Belgia 2014 / 108’

Obsada: María Acosta, Jeronimo Soto Bravo, Norma Pablo, Gabino Rodríguez

Oto prawdziwe nowe horyzonty kina – reżyser Gust Van den Berghe i operator Hans Bruch Jr. specjalnie na potrzeby Lucyfera skonstruowali zbliżony do „rybiego oka” tondoskop. Wynalazek pozwolił im nadać mistyczny charakter fragmentom opowiadanej historii inspirowanej sztuką siedemnastowiecznego autora Joosta van den Vondela. Wśród wizualnych inspiracji reżyser wymienia m.in. malarstwo Hieronima Boscha, kadry zamyka w kole i komponuje w taki sposób, że każdy mógłby wisieć w galerii jako osobny obraz. Fabuła filmu, który w założeniu twórców ma być czymś innym niż kino, nawiązuje do biblijnej opowieści o Lucyferze. Upadły anioł o twarzy Gabino Rodrígueza podczas wędrówki z nieba do piekieł spędza jakiś czas na ziemi, prowokując narodziny ludzkiej woli i świadomość istnienia granicy pomiędzy dobrem a złem. Lucyfer wprowadza zamęt w życiu odsuniętej od świata meksykańskiej wioski u podnóża wulkanu Parícutin. Wywołuje wątpliwości u pasterki Lupity, uwodzi jej wnuczkę Marię, a udającego paraliż Emanuela uzdrawia.

20 stycznia, środa godz. 20.00

W objęciach węża

w objeciach wężąreż. Ciro Guerra, Kolumbia/Wenezuela/Argentyna 2015, 125 min

Amazoński szaman Karamate to ostatni Mohikanin swego ludu. Tylko on zna tajemnicę Yakruny – rośliny, która jest remedium na wszystkie choroby człowieka. To cel poszukiwań dwóch białych naukowców, którym szaman towarzyszy przez 40 lat. Ich podróż powoli zamienia się w pełną tajemnic wyprawę do jądra ciemności. Obie wędrówki, podczas których szaman prowadzi naukowców przez Amazonię, krzyżują się wielokrotnie, wywołując poczucie bezczasowości miejsca, w którym się odbywają. Naukowcy uświadamiają sobie, że logika, którą się kierują, jest bezużyteczna w świecie mitów i rytuałów realniejszych od nauki. Po drodze wiele na nich czeka: od kanibalizmu po zdegenerowane kulty wyrosłe z katolicyzmu. Film pokazuje fantasmagoryczną podróż zarówno w głąb Amazonii, jak i samego siebie. Obserwujemy świat intuicji, w którym przypadek, szaleństwo i magia odgrywają równorzędne role. Skojarzenia z „Czasem Apokalipsy” Coppoli czy jego pierwowzorem, „Jądrem ciemności” Conrada, nie są przypadkowe. Czarno-biały film powstał na podstawie dzienników podróży przez kolumbijską Amazonię, napisanych przez Niemca Theodora Kocha-Grunberga i Amerykanina Richarda Evansa Schultasa.

Wybrane festiwale i nagrody:

Cannes Film Festival 2015 – Grand Prix Art Cinema Award, Quinzaine des Realisateurs
Munich Film Festival 2015 – ARRI/OSRAM Award

27 stycznia, środa godz. 20.00

Mandarynka

mandarynkareż. Sean Baker
komediodramat, USA
MANDARYNKA to niskobudżetowy, niezależny film, który nakręcony został bez użycia profesjonalnej kamery. W zdjęciach wykorzystano tylko trzy iPhone’y 5 ze stabilizatorem i tanim oprogramowaniem, a jedynym zaawansowanym sprzętem były wypożyczone, prototypowe obiektywy. Z dokumentalną autentycznością, ale i z humorem rodem ze świata Quentina Tarantino, film Seana Baker’a pokazuje szalone, uliczne życie uboższej części mieszkańców Los Angeles. Tytuł nawiązuje do silnego, intensywnego i słodkiego wrażenia, które daje zarówno owoc, jak i sam jego kolor. Reżyser wskazuje, że przymiotniki te równie dobrze odnoszą się też do głównych bohaterek, które mają wyjątkowo barwną osobowość. Gorzki posmak mandarynki, który zostaje niekiedy na języku przyrównuje z kolei do trudnej sytuacji osób transgenderowych, które wciąż znajdują się w bardzo trudnej sytuacji (jak mówią najnowsze badania, w Stanach ilość morderstw na takich osobach wzrosła w ostatnim roku o 13 procent).

Transseksualna prostytutka Sin-Dee wychodzi z aresztu i dowiaduje się od swojej najlepszej przyjaciółki, że jej chłopak ją zdradził, w dodatku z biologiczną kobietą. Wściekła, ale cały czas na wysokich szpilkach, dumnie przemierza zakazane ulice Los Angeles aby go odnaleźć i zawalczyć o swój związek. Jest Wigilia Bożego Narodzenia.

„Mandarynka” to intensywny, słodko-gorzki film o dumnych i silnych dziewczynach, które zawsze trzymają się razem i pomimo swojej sytuacji życiowej nigdy nie tracą poczucia humoru. To daleka od tradycyjnej, ale równie poruszająca opowieść wigilijna o prawdziwej przyjaźni i poszukiwaniu miłości.

Seanse archiwalne:

16 grudnia, środa godz. 20.00

Moja Matka

moja_matkaFrancja/Niemcy/Wlochy, 2015
Reżyseria: Nanni Moretti
Obsada: Margherita Buy, John Turturro, Giulia Lazzarini, Nanni Moretti
Czas trwania: 102 min

„MOJA MATKA” to najnowszy komediodramat Nanni Morettiego, twórcy „Habemus Papam” oraz nagrodzonego Złotą Palmą filmu „Pokój syna”. Film, pokazany w Konkursie Głównym tegorocznego festiwalu w Cannes to współczesna opowieść o dojrzałej kobiecie, która pod wpływem życiowych zawirowań odkrywa, co jest dla niej najważniejsze.
…Margherita jest uznaną reżyserką filmową. Praca na planie jej najnowszej, skomplikowanej produkcji, nie przebiega zbyt gładko. Wszystko dodatkowo utrudnia amerykański gwiazdor w epizodycznej roli, który ledwo sobie radzi z włoskimi dialogami, czym doprowadza filmową ekipę do pasji. Równocześnie Margherita musi sprostać wyzwaniom codzienności: problemom z dorastającą córką, chorobie matki i rozstaniu z wieloletnim partnerem, odtwarzającym w realizowanym filmie główną rolę. Jak w tym wszystkim wytrwać i nie zwariować? Jak odnaleźć sens, wewnętrzną siłę i radość?

Nanni Moretti opowiada o zmaganiach Margherity w uniwersalny, pełen humoru i czułości sposób, odwołując się do wątków z własnego życia.

GŁOSY PRASY

Niezwykle mądry film.The Guardian
Charakterystycznym dla siebie połączeniem dramatu i humoru Moretti nadaje nowy blask dobremu i mocnemu kinu.The Hollywood Reporter
Film zupełnie inny od poprzednich dzieł Morettiego: czuły i bardzo poruszający.The Playlist
Na przekór oczekiwaniom Moretti nie nakręcił elegii oswajającej ból po stracie bliskiej osoby (…) tylko lekki, pogodny, nawet chwilami bardzo zabawny film.Janusz Wróblewski, Polityka
To historia o dzisiejszej samotności, której nie potrafi zagłuszyć praca i której nie koją inni ludzie. Wspaniałe kino.Krzysztof Kwiatkowski, Wprost

JEDNO PYTANIE DO REŻYSERA
– Czy postać grana w „Mojej matce” przez Margheritę Buy to pańskie alter ego?
– Nigdy nie przyszło mi do głowy, by samemu wcielić się w tę rolę. Zaprzestałem tego już jakiś czas temu i cieszę się z tej decyzji. Kiedyś lubiłem występować w swoich filmach, ale dzisiaj nie mam już takiej potrzeby. Od samego początku chciałem, żeby bohaterką była kobieta, reżyserka i że będzie ją grała Margherita Buy. Z bardzo prostego powodu: film z nią w roli głównej będzie zdecydowanie lepszy niż film ze mną w roli głównej! Jest lepszą aktorką ode mnie, a na jej barkach opierał się cały film. W trakcie 70 dni zdjęć nie było jej na planie tylko raz, a w dodatku tę scenę bez niej ostatecznie z filmu wyciąłem.

9 grudnia, środa o godz. 20.00

11 minut

11 minutGatunek: dramat
Produkcja: Polska 2015
Scenariusz i reżyseria: Jerzy Skolimowski („Essential Killing”, „Cztery noce z Anną”, „Fucha”, „Ręce do góry”, „Krzyk”)
Obsada:Wojciech Mecwaldowski („Hans Kloss. Stawka większa niż śmierć”, „Lejdis”, „Testosteron”), Andrzej Chyra („Carte Blanche”, „W imię…”, „Dług”, „Wszyscy jesteśmy Chrystusami”, „Komornik”, „Katyń”), Dawid Ogrodnik („Jesteś Bogiem”, „Disco Polo”, „Chce się żyć”, „Ida”, „Obietnica”), Piotr Głowacki („Bogowie”, „Dziewczyna z szafy”, „Disco Polo”, „80 milionów”, „Sala samobójców”), Mateusz Kościukiewicz („Wszystko co kocham”, „W imię…”, „Bilet na księżyc”, „Wałęsa. Człowiek z nadziei”, „Panie Dulskie”), Paulina Chapko („Oszukane”, „Sala samobójców”, „Trzy minuty. 21:37”, „Lekcje pana Kuki”), Agata Buzek („Rewers”, „Fotograf”, „Zemsta”, „Ryś”, „Obce ciało”), Jan Nowicki („Dass”, „Tulipany”, „Historia kina w Popielawach”, „Sztos”, „Poznań’56”, „Magnat”, „Wielki Szu”), Ifi Ude („Snufit”), Richard Dormer („Gra o tron”, „Ścigana”, „Jump”, „Pięć minut nieba”), Anna Maria Buczek („Dziewczyny ze Lwowa”, „Śluby panieńskie”, „Maraton tańca”, „Czas honoru”, „Jutro idziemy do kina”, „Oda do radości”), Łukasz Sikora („Za horyzont”, „Kochankowie z Marony”)

Najnowszy film Jerzego Skolimowskiego – twórcy obsypanego nagrodami obrazu „Essential Killing”, uhonorowanego m.in. Nagrodą Specjalną Jury na 67. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Wenecji, Nagrodą Główną za najlepszy film w Mar del Plata (Argentyna), czterema Polskimi Nagrodami Filmowymi – Orzeł i pięcioma nagrodami na Festiwalu Filmowym w Gdyni – w obu przypadkach dla najlepszego filmu. W doborowej obsadzie m.in.: Wojciech Mecwaldowski, Andrzej Chyra, Dawid Ogrodnik, Mateusz Kościukiewicz, Paulina Chapko, Agata Buzek, Piotr Głowacki, Jan Nowicki, Ifi Ude oraz irlandzki aktor Richard Dormer („Gra o tron”). Nominowane do Złotych Lwów 40. Festiwalu Filmowego w Gdyni „11 minut” znalazło się w konkursach głównych 72. Festiwalu w Wenecji i 59. BFI Film Festival, zostanie też zaprezentowane widowni w ramach 40. MFF w Toronto.

2 grudnia, środa godz. 20.00

Życie na kredycie

życie na kredycier. Baldvin Z, Islandia 2014 (130 min)
Nagrody:
Nagrody EDDA ‚2015 za reżyserię, scenariusz, rolę męską, rolę kobiecą, montaż, zdjęcia, muzykę, kostiumy, charakteryzację, dźwięk
Nagroda specjalna na MFF w Zurychu ‚2014

„Naprawdę dobry film. Znakomici islandzcy aktorzy w poruszającym portrecie krzyżujących się ścieżek życiowych.”
@DarrenAronofsky

Trzy historie, zaplecione w misterny warkocz, opowiadane wyrywkowo, choć spójnie, stanowią fundament opowieści islandzkiego reżysera Baldwina Z.
24-letnia przedszkolanka, po godzinach – prostytutka, niedźwiedziowaty poeta z nieodłączną butelką whisky pod pachą oraz młody bankowiec z wielkimi ambicjami spotykają się na życiowym rondzie. Zrobią razem kilka kółek, w poszukiwaniu najlepszego zjazdu. Baldwin Z, jeden z wyróżniających się współczesnych twórców islandzkich, poświęcił w filmie wiele uwagi drogom prowadzącym do tego spotkania. Towarzystwo dyskretnej, nastrojowej oryginalnej ścieżki dźwiękowej znakomicie komponuje się z opowieścią o tym, co w życiu jest najważniejsze.

25 listopada, środa godz. 20.00

Sól ziemi

sól ziemiNiemcy 2014, 110 min Reżyseria: Wim Wenders, Juliano Ribeiro Salgado

Sebastiao Salgado, brazylijski fotograf, podróżował po całym świecie przez 40 lat. Dokumentował ludzkość w okresie dramatycznych zmian, będąc tym samym świadkiem najważniejszych wydarzeń na świecie: konfliktów wojennych, klęsk głodu i przymusowych emigracji. Sławę przyniosły mu cykle fotografii poświęcone kondycji człowieka, w których zajrzał do jądra ciemności ludzkości. W swym nowym projekcie fotograficznym, poświęconym pięknu Ziemi, po raz pierwszy odszedł od fotografii społecznej na rzecz dokumentowania terenów nietkniętych przez zachodnią cywilizację, gdzie bez przeszkód nadal rozwija się fauna i flora i gdzie można zobaczyć krajobrazy jakby zaczerpnięte z księgi Genesis. Film pokazuje życie Sebastiao Salgado i jego prace, dzięki którym stał się  jednym  z najsłynniejszych fotografów na świecie. Poznajemy Salgado z perspektywy jego syna Juliano oraz Wima Wendersa, współreżysera filmu i  fotografa.

Festiwale i nagrody:

2015 – 12. Docs Against Gravity Film Festival: Nagroda Publiczności
2015 – Nominacja do Oscara w kategorii: Najlepszy Film Dokumentalny,
2014 – MFF Cannes: Nagroda Specjalna Krytyki Un Certain Regard, Wyróżnienie Specjalne Jury Ekumenicznego,
2014 – MFF San Sebastián: Nagroda Publiczności, 2014 – MFF Tromsø: Nagroda Publiczności

18 listopada, środa godz. 20.00

DEMON

demonGatunek: dramat / thriller
Produkcja: Polska/Izrael 2014
Scenariusz i reżyseriaMarcin Wrona („Chrzest”, „Moja krew”, „Człowiek magnes”)
ObsadaItay Tiran („Liban”, „Dług”, „Biegnij, chłopcze, biegnij”), Agnieszka Żulewska („Bejbi blues”), Tomasz Schuchardt („Miasto 44”, „Jesteś Bogiem”, „Chrzest”, „W imię…”), Andrzej Grabowski („Drogówka”, „PitBull”, „Pod Mocnym Aniołem”), Tomasz Ziętek („Kamienie na szaniec”, „Carte Blanche”, „Czarny Czwartek. Janek Wiśniewski padł”), Adam Woronowicz („Baby są jakieś inne”, „Pani z przedszkola”, „Pod Mocnym Aniołem”, „Syberiada polska”), Cezary Kosiński („Wałęsa. Człowiek z nadziei”, „Dług”, „Pianista”), Katarzyna Herman („Płynące wieżowce”, „Oszukane”, „Wszystko co kocham”), Katarzyna Gniewkowska („Pod Mocnym Aniołem”, „Drzazgi”,  „Czas honoru”)

Ostatni film Marcina Wrony, zwycięzca amerykańskiego Fantastic Fest i MFF w Hajfie, entuzjastycznie przyjęty przez publiczność i krytyków na festiwalu w Toronto.  W doborowej obsadzie, obok Itaya Tirana – gwiazdy nagrodzonego Złotym Lwem MFF w Wenecji i Europejską Nagrodą Filmową „Libanu”, m.in. Andrzej Grabowski, Adam Woronowicz, Tomasz Schuchardt i Cezary Kosiński, wspierani przez młode pokolenie – Agnieszkę Żulewską („Chemia”) i Tomasza Ziętka („Kamienie na szaniec”, „Carte Blanche”).

Piotr (Itay Tiran), nazywany przez przyjaciół Pytonem, przyjeżdża z Anglii do Polski na ślub z piękną Żanetą (Agnieszka Żulewska). W starym domu otrzymanym w prezencie od przyszłego teścia (Andrzej Grabowski) zamierza urządzić rodzinne gniazdko dla siebie i narzeczonej. Plany komplikują się, gdy w przeddzień wesela mężczyzna znajduje ludzkie szczątki, zakopane nieopodal posesji. Chwilę po makabrycznym odkryciu Piotr traci przytomność, a po odzyskaniu świadomości odkrywa, że jego znalezisko zniknęło, a on sam nie potrafi przypomnieć sobie niczego z ostatnich godzin. Tymczasem rozpoczyna się wesele. Zaproszeni na ceremonię goście, na czele z bratem Żanety – Jasnym (Tomasz Schuchardt) dostrzegają, że z panem młodym zaczyna dziać się coś niepokojącego…

11 listopada, środa godz. 20.00

EL CLUB

el club
 Reżyseria: Pablo Larraín
Scenariusz: Guillermo Calderón, Daniel Villalobos
Obsada: Roberto Farías, Antonia Zegers, Alfredo Castro
Muzyka: Carlos Cabezas
Producenci: Chile
 Gatunek: thriller
Rok produkcji: 2015
Czas trwania: 98 min.
Tytuł oryginalny: El Club

Mała miejscowość na chilijskim wybrzeżu Pacyfiku. Czterech księży wraz siostrą zakonną pędzi tu spokojne życie, którego największym wydarzeniem są gonitwy, w których bierze udział ich chart. Spokój grupy przerywa samobójstwo nowo przybyłego księdza, który nie wytrzymuje oskarżeń rzucanych na niego publicznie przez tajemniczego mężczyznę. Dla wyjaśnienia tej zagadkowej sytuacji kuria przysyła ojca Garcię, rzutkiego jezuitę, który rozpoczyna śledztwo. Co spowodowało, że grupka duchownych znalazła się na wygnaniu na dalekiej prowincji? Czy oskarżenia pod adresem księdza-samobójcy były prawdziwe? I wreszcie, czy kościelnemu detektywowi rzeczywiście zależy na odkryciu prawdy?

„El Club” zdobył Srebrnego Niedźwiedzia Grand Prix Jury na ostatnim MFF w Berlinie.

4 LISTOPADA, środa godz. 20.00

1001 GRAMÓW

1001 GRAMÓWr. Bent Hamer, Norwegia/Niemcy/Francja 2014 (93 min)
W kinach od: 28 sierpnia 2015
NORWESKI KANDYDAT DO OSCARA
Srebrny Hugo za zdjęcia na MFF w Chicago ‚2014
Marie jest pracowniczką norweskiego Głównego Urzędu Miar. I choć w pracy jest przykładem uporządkowania i dokładności, w zaniedbanym życiu osobistym nie wiedzie się jej najlepiej. Wyprawa do Paryża, gdzie Marie zawiezie norweską miarę 1kg w celu sprawdzenia, będzie dla niej okazją do zrównoważenia obu sfer życia.

Film Benta Hamera, choć skromny,wart jest (u)wagi.
VARIETY
Mistrz komedii Bent Hamer zastanawia się nad ciężarem duszy ludzkiej w nowej norweskiej nadziei na Oscara.
HOOLYWOOD REPORTER
„1001 Gramów” to ekscentryczna medytacja o wadze duszy.
INDIEWIRE

28 października, środa godz. 20.00

O DZIEWCZYNIE, KTÓRA WRACA NOCĄ SAMA DO DOMU

o dziewczynie która wraca nocą samaReżyseria: Ana Lily Amirpour
Scenariusz: Ana Lily Amirpour
Zdjęcia: Lyle Vincent
Muzyka: Johnny Jewel
Scenografia: Sergio De La Vega
Montaż: Alex O’Flinn
Produkcja: Sina Sayyah, Justin Begnaud, Ana Lily Amirpour
Obsada: Sheila Vand, Arash Marandi, Dominic Rains
A Girl Walks Home Alone At Night
USA, 2014

Hipnotyczna i cudownie oryginalna love story o dwóch pokrewnych duszach – samotnej, nieśmiałej wampirzycy i przystojnym śmiertelniku, których drogi krzyżują się w ciemnym zaułku Bad City. Czarno-białe gatunkowe szaleństwo i najpiękniejszy film o wampirach, jaki kiedykolwiek powstał! Kiedy w zepsutym do szpiku kości Bad City piękna i samotna wampirzyca spotyka jedynego uczciwego mężczyznę w mieście, staje się jasne, że nic już nigdy nie będzie takie samo. Ale czy w miejscu, gdzie przestępczość, narkotyki i prostytucja są na porządku dziennym, może narodzić się prawdziwa miłość? I czy szlachetna krwiopijczyni, która nocami na deskorolce w tradycyjnym irańskim czadorze wymierza sprawiedliwość w zdegenerowanym mieście, odnajdzie szczęście u boku przystojnego śmiertelnika?

O dziewczynie, która wraca nocą sama do domu” niezmiennie oczarowuje i zachwyca widzów i recenzentów na całym świecie od swojej premiery na festiwalu w Sundance. Piękny, stylowy i hipnotyczny obraz, błyskotliwa mieszanka gatunków od kina noir po romans i wampiryczny horror, niebanalne, przekazane językiem popkultury, spojrzenie na zakryty tajemnicą i stereotypami Iran sprawiają, że film Any Lily Amirpour podbija kolejne festiwale i serca widzów. Wypływający z osobistych doświadczeń reżyserki, pełen miłości, pasji i szczerości debiut to zarówno opowieść o zakazanej miłości w zdegenerowanym Bad City, społeczny komentarz, jak i jeden z najbardziej oryginalnych filmów o dorastaniu ostatnich lat. W Iranie, gdzie film oglądany jest na tajnych pokazach, szybko zyskał status kultowego, a pytani o niego Irańczycy dumnie wskazują, że Amirpour udowodniła w nim, że wszędzie jest miejsce na miłość.

21 października, środa godz. 20.00

Młodość

młodośćReżyser: Paolo Sorrentino
Występują: Michael Caine, Harvey Keitel, Rachel Weisz, Paul Dano, Jane Fonda, Paloma Faith
Kraj produkcji: Włochy, Szwajcaria, Wielka Brytania, Francja
Rok produkcji: 2015
Data premiery: 18.09.2015
Gatunek: komediodramat
Czas trwania: 118 min.

Najnowszy film twórcy nagrodzonego Oscarem “Wielkiego piękna”. Paolo Sorrentino przedstawia olśniewającą wizualnie, pełną emocji i błyskotliwego humoru opowieść o gościach luksusowego hotelu u podnóża Alp.

Wybitny kompozytor (Michael Caine) otrzymuje od angielskiej królowej nieoczekiwaną propozycję. Piękna kobieta (Rachel Weisz) chce się dowiedzieć, dlaczego mąż porzucił ją dla dziewczyny (Paloma Faith), od której wszystko ją różni. Słynny reżyser (Harvey Keitel) szuka idealnego zakończenia dla swojego najważniejszego filmu. Charyzmatyczny aktor (Paul Dano), znany z roli w superprodukcji, chce znaleźć prawdziwe życiowe wyzwanie. Miss Universe postanawia wszystkim pokazać, dlaczego to ona jest najpiękniejszą kobietą na świecie. Wielka gwiazda (Jane Fonda) zjawia się po latach, by prosto w twarz powiedzieć mężczyźnie swojego życia, co naprawdę o nim myśli. Kilka letnich dni, podczas których wyjdą na jaw najgłębsze tajemnice, a wystawione na próbę zostanie powszechne pragnienie wiecznej młodości.

Głosy prasy:

Wspaniałe filmowe spa dla zmęczonych przeciętnym kinem.
                                                                       The Hollywood Reporter
To najdelikatniejszy film w dotychczasowej karierze Sorrentino. Pełna emocji opowieść o życiowej mądrości – zdobytej, straconej i odzyskanej. Keitel i Caine w swoich najlepszych rolach od dawna.
                                                                         Variety
Rytm tego filmu wielu widzów po prostu porwie.
Screen Daily
„Młodość” to najbardziej przystępny film Sorrentino. Bardzo zróżnicowany, pełen niezwykłych wizualnych gagów, które można znaleźć niemal w każdej scenie.
The Playlist
„Młodość” nie jest kopią„Wielkiego piękna”, choć dorównuje melancholijnej opowieści o jesieni życia Jepa Gambardelli. Doskonały film, o którym z pewnością będzie się pamiętać przez lata.
Film.org.pl


14 października, środa godz. 20.00

Noc Walpurgi

noc walpurgireżyseria: Marcin Bortkiewiz
występują: Małgorzata Zajączkowska, Philippe Tłokiński
kraj produkcji: Polska, 2015
czas trwania: 75 min

„Noc Walpurgi”-  znakomity debiut Marcina Bortkiewicza to laureat pięciu nagród na festiwalu „Młodzi i Film” w Koszalinie.  W roli głównej zobaczymy Małgorzatę Zajączkowską, wybitną polską aktorkę, która ma w dorobku udział w hollywoodzkich produkcjach, m.in. w „Strzałach na Broadway’u” w reżyserii Woody’ego Allena, a także występowała u boku Glenn Close i Christophera Walkena. Artystka w „Nocy Walpurgi” we wspaniałym stylu powraca na duży ekran. Kreacja w filmie Marcina Bortkiewicza przyniosła jej nagrodę Jantara 2015 za główną rolę kobiecą na koszalińskim festiwalu. Partneruje jej Phillipe Tłokiński, nowy aktorski talent.

„Noc Walpurgi” zostanie zaprezentowana w konkursie głównym tegorocznej edycji 40. Festiwalu Filmowego w Gdyni.
Akcja filmu Marcina Bortkiewicza toczy się w noc Walpurgi, 30 kwietnia 1969 roku, w szwajcarskiej operze, tuż po zakończeniu przedstawienia „Turandot” Giacomo Pucciniego. Gdy gasną światła, ze sceny schodzi wielka diva operowa, Nora Sedler (Małgorzata Zajączkowska). Pod drzwiami jej garderoby czeka na nią dwudziestokilkuletni, skromny dziennikarz, Robert (Phillipe Tłokiński), umówiony na wywiad z artystką. Impulsywna Nora, wielka i nieokiełznana niczym Maria Callas, wyrzuca go za drzwi, ale w końcu zgadza się na rozmowę. Od początku jednak prowadzi z nim misterną grę, nieustannie go przyciągając i odpychając. W powietrzu unosi się erotyczne napięcie. Robert, nie bez wewnętrznych oporów, wyraża na tę dziwną grę zgodę.

Reżyserem „Nocy Walpurgi” jest Marcin Bortkiewicz, którego „Portret z pamięci”, zrealizowany w Studio Munka, był pokazywany w sekcji Quinzaine des Realisateurs na Festiwalu Filmowym w Cannes w 2012 r. Bortkiewicz to absolwent Uniwersytetu Gdańskiego oraz Szkoły Wajdy. Debiutował dokumentem pt. „Nauczanie początkowe”, wyróżnionym przez Jury na Krakowskim Festiwalu Filmowym w 2009 r.

07 października, środa godz. 20.00

Pieśń słonia

pieśń słoniareż. Charles Binamé / Kanada 2014 / 110’

Obsada:Bruce Greenwood, Xavier Dolan, Catherine Keener, Carrie-Ann Moss

Michael (Xavier Dolan) zabił swoją matkę, słynną śpiewaczkę operową. Wyrokiem sądu został zamknięty w szpitalu psychiatrycznym. Jest tam już ponad 5 lat. Nagle w niejasnych okolicznościach znika doktor Lawrence, który prowadził jego terapię. Dyrektor szpitala, doktor Green, postanawia przesłuchać Michaela. Ten zgadza się na współpracę, ale na własnych warunkach. Odkrywając kolejne sekrety wciąga doktora Greena w przebiegłą grę. „Pieśń słonia” to kanadyjski dramat ze świetną kreacją aktorską Xaviera Dolana („Zabiłem moją matkę”, „Wyśnione miłości”, „Tom”), któremu towarzyszą takie gwiazdy jak Bruce Greenwood („Star Trek”, „Ja, robot”), Catherine Keener (dwukrotnie nominowana do Oscara za „Capote” i „Być jak John Malkovich”) oraz Carrie-Anne Moss (seria „Matrix”, „Memento”). Film miał premierę na Festiwalu w Toronto.

Reżyser Charles Binamé o filmie

Zainspirowany sztuką Nicolsa Billon film PIEŚŃ SŁONIA to jakby historia w historii, jak rosyjska lalka matrioszka. To metafora umysłu młodego Michaela zamkniętego na oddziale psychiatrycznym. Każdym posunięciem odsłania nowe, nieprzewidziane fakty i w ten sposób manipuluje doktorem Greenem. Ich zacięta, a jednocześnie intymna relacja odbija się echem daleko poza murami szpitala. Rezonuje wydarzeniami z przeszłości, ale przede wszystkim ma istotny wpływ na teraźniejszość i przyszłość. Rozgrywka Michaela staje się areną dla prawdy i ironicznie, miłości, której osamotniony chłopiec nigdy nie doświadczył. Dla mnie w tym właśnie tkwi piękno tego filmu.

30 września, środa godz. 20.00

Prawie jak matka

prawie jak
Reżyseria: Anna Muylaert
Scenariusz: Anna Muylaert
Obsada: Regina Casé, Camila Márdila, Karine Teles, Michel Joelsas
Zdjęcia: Barbara Alvarez
Muzyka: Fábio Trummer
Producenci: Brazylia
 Gatunek: dramat
Rok produkcji: 2015
Czas trwania: 114 min.

Vel pracuje jako gosposia bogatej rodziny w São Paulo. Pierze, gotuje, sprząta i jest powiernicą 17-letniego Fabinho, którego matka nigdy nie ma dla niego czasu. Val sama ma córkę, ale nie widziała jej od lat. Zostawiła ją w rodzinnym mieście pod opieką krewnych. Niespodziewanie dziewczyna zapowiada swój przyjazd. Jessica jest teraz młodą, pewną siebie kobietą, ma zamiar studiować architekturę w São Paulo i nie przyjmuje do wiadomości relacji państwo-służba. Zamiast zamieszkać w pokoiku matki, zajmuje pokój gościnny, bierze co chce z lodówki, a nawet bawi się w basenie z Fabinho i jego przyjaciółmi. Krok po kroku, niegdyś nienaruszalne reguły domowe zaczynają się rozpadać, wbrew woli Val. I w końcu, w środku awantury między matką a córką, wychodzi na jaw tajemnica Jessiki…

Film zdobył Nagrodę Publiczności w sekcji Panorama na tegorocznym festiwalu w Berlinie oraz Specjalną Nagrodę Jury na festiwalu Sundance 2015.

23 września, środa godz. 20.00

MUR

murScenariusz i reżyseria: Dariusz Glazer
Obsada: Tomasz Schuchardt, Aleksandra Konieczna, Marta Nieradkiewicz,
Krzysztof Olszewski, Ewa Telega, Ewa Kolasińska, Ewa Kasprzyk, Piotr Machalica, Rafał Maćkowiak
Gatunek: Dramat
Produkcja: Polska 2014
Premiera: 04-09-2015

OPIS FILMU

Jest prawie niewidzialny. Nie rzuca się w oczy. Zwłaszcza dla tych, którzy odgradzają nim swoje strzeżone osiedla od tych wszystkich, z którymi nie chcą mieć nic do czynienia. Po drugiej stronie muru, w ciasnym mieszkaniu, z chorą na depresję matką mieszka Mariusz (Tomasz Schuchardt). Na życie zarabia remontowaniem mieszkań w tych „lepszych” dzielnicach. Marzy, że kiedyś zamieszka w jednym z nich – i konsekwentnie do tego dąży, zarabiając pieniądze legalnie i nielegalnie. Wierzy, że może przekroczyć mur – być jednym z lokatorów apartamentowca, mieć miejsce w podziemnym garażu i robić zakupy w luksusowym centrum handlowym. To synonim innego, lepszego życia, w którym nie jest się niewidzialnym.

Plan się udaje – odłożone pieniądze wystarczają na wynajem dobrego mieszkania. Z czystą klatką schodową, błyszczącą windą i atrakcyjną sąsiadką (Marta Nieradkiewicz). Wieczór przy winie dobrze rokuje – ona, córka dewelopera, samotna matka wydaje się nie widzieć żadnego muru. Ale on powróci – już zaraz. Przy spotkaniu z jej rodzicami, pierwszej selekcji do warszawskiego klubu, telefonie w sprawie matki, która po wylewie wymaga stałej opieki. W starym, ciasnym mieszkaniu. Sen się urywa, wraca rzeczywistość, w której Mariusz będzie musiał na nowo ustawić priorytety, zastanowić się kim jest i czego chce. I po raz kolejny zmierzyć się z murem wokół siebie.

Pełnometrażowy debiut Dariusza Glazera to niemal przypowieść, ale pozbawiona morału. Reżyser podejmuje zaniedbywany problem kastowości społeczeństwa, które mimo rozmaitych -izmów (socjalizmu, kapitalizmu, liberalizmu) wciąż ma się dobrze, segregując społeczeństwo i determinując los na podstawie urodzenia. W małej historii przegląda się rozległy społeczny problem – tym lepiej widoczny, kiedy nada się mu osobisty wymiar.

16 września, środa godz. 20.00

Amy

AmyTytuł oryginalny: Amy
Reżyser: Asif Kapadia
Kraj produkcji: Wielka Brytania
Rok produkcji: 2015
Data premiery: 7 sierpnia 2015
Język oryginalny: angielski
Gatunek: dokumentalny, muzyczny

Nieznana, prawdziwa historia wielkiej gwiazdy – błyskotliwej dziewczyny, obdarzonej wyjątkowym talentem, która w rekordowo krótkim czasie osiągnęła szczyty sławy. Przejmująca opowieść o inteligentnej i skomplikowanej kobiecie, która chciała tylko, aby ją kochano.

Kim była naprawdę Amy Winehouse, która z dnia na dzień stała się ikoną światowej muzyki? Jak odmieniło ją spotkanie z mężczyzną, którego obdarzyła uczuciem silniejszym niż narkotyk? Co ukrywała przed światem? Dlaczego zginęła w tajemniczych okolicznościach w wieku zaledwie 27 lat?

„Amy” to trzymająca w napięciu historia, stworzona z nieznanych dotąd materiałów, kręconych ukradkiem ujęć, zbliżeń i wyznań. Przejmujący film, który ukazuje prawdziwą historię, znaną tylko z plotkarskich portali i pierwszych stron gazet.

Amy Winehouse – z dala od kamer, prywatnie, intymnie, a także na scenie w świetle reflektorów. Jej talent, miłość i tajemnica w filmowym wydarzeniu, które zachwyciło i wzruszyło światową widownię.

GŁOSY PRASY
Intymny, pełen pasji, czasami szokujący i niemal hipnotyczny.
Guardian
Odkrycie. Wszystko, co o niej wiecie, jest nieprawdziwą lub zniekształconą wersją.
Time Out
Wyjątkowy film o niezwykłej sile.
IndieWire
Ten film łamie serce.
The Times
Trzyma w napięciu niczym thriller.
LA Times

9 września, środa godz. 20.00

Anioł

aniołReżyseria: Amin Dora

Scenariusz: Georges Khabbaz

Obsada: Georges Khabbaz, Lara Rain, Emmanuel Khairallah

class=”zdjecia”>Zdjęcia: Karim Ghorayeb
„muzyka”>Muzyka: Nadim Mishlawi
„produkcja”>Producenci: Liban
„gatunek”>Gatunek: komedia
„rok_produkcji”>Rok produkcji: 2013

Czas trwania: 100 min.

Małe, libańskie miasteczko, w którym dom stoi obokdomu i wszyscy się dobrze znają. Mieszkańcy mają swoje problemy, dziwactwa i grzeszki, ale są niezwykle religijni. Bo święty patron miasteczka bierze czynny udział w dyscyplinowaniu wiernych, wymierzając grzesznikom siarczyste policzki.
Leba, nauczyciel muzyki, żeni się z sympatią z dzieciństwa, Larą. Sąsiedzi bardzo żywo interesują się ich małżeństwem i serdecznie współczują, gdy na świat po kolei przychodzą dwie córki. Wreszcie za trzecim razem rodzi się chłopiec. Ale Ghadi jest niepełnosprawny i zakłóca spokój okolicy swoimi krzykami. Sąsiedzi postanawiają zmusić rodziców do oddania go do zakładu opiekuńczego. Ale Leba i Lara nie zamierzają się poddać. I wkrótce w miasteczku pojawia się Anioł, który zmieni życie wszystkich, którzy w niego uwierzą.
Laureat Nagrody Publiczności na Festiwalu Wiosna Filmów, MFF Mannheim-Heidelberg oraz na festiwalu w południowokoreańskim Pusan.

26 sierpnia, środa godz. 20.00

Manglehorn

manglehornGatunek: dramat
Rok produkcji: 2014
Czas trwania: 97′
Reżyseria:David Gordon Green
Scenariusz: Paul Logan
Muzyka Explosions in the Sky David Wingo

Angelo Manglehorn (Al Pacino) nigdy nie pogodził się z utratą kobiety, która była miłością jego życia. Żyje samotnie, pogrążony we wspomnieniach, większą bliskość czując do swojego kota niż do ludzi, których spotyka na co dzień. Przed laty sprowadził się do małego miasteczka, gdzie niewielu mieszkańców zna tajemnice z jego przeszłości. Jedyne osoby, z którymi utrzymuje sporadyczne kontakty, to zajęty karierą syn (Chris Messina) oraz zamieszany w podejrzane interesy dawny uczeń (twórca „Spring Breakers” Harmony Korine). Raz w tygodniu Manglehorn celebruje swój mały rytuał: odwiedza lokalny bank, w którym pracuje intrygująca go kobieta (nagrodzona Oscarem za rolę w „Fortepianie” Holly Hunter). Para samotników nawiązuje nić porozumienia, ale gdy dzielący ich dystans zacznie maleć, Manglehorn niespodziewanie znajdzie się na emocjonalnym rozdrożu. Będzie zmuszony dokonać wyboru między bezpiecznym życiem w cieniu przeszłości a nieznanym, które może przynieść każdy nowy dzień. David Gordon Green, jeden z najciekawszych amerykańskich reżyserów młodego pokolenia, zasłynął z kameralnych filmów wyróżniających się wyobraźnią i wrażliwością. Tym razem z legendarnego aktora, pamiętanego z ról w „Ojcu chrzestnym”, czy „Zapachu kobiety”, udało mu się wydobyć poruszającą i pełną ciepła kreację, bazującą na niuansach i detalach. „Manglehorn” jest niczym późne piosenki Leonarda Cohena, co więcej, głos Ala Pacino do złudzenia przypomina głęboki bas piosenkarza. To poruszający portret skrywającego uczucia mężczyzny, któremu życie postanowiło dać jeszcze jedną szansę.

GŁOSY PRASY
Manglehorn to jedna z najlepszych ról w karierze Ala Pacino. – THE GUARDIAN
Nowy film z Alem Pacino podbił publiczność festiwalu w Wenecji. Legendarny aktor daje tu popis swoich nieograniczonych możliwości. – THE OBSERVER Najlepsza od lat rola Pacino. – VARIETY
„Manglehorn” to spełniony film (…). Tytułowa postać to jedna z najbardziej nietypowych ról w karierze Pacino, a jednocześnie jedna z jego najlepszych. Nie można oderwać od niego oczu. Talent reżysera Davida Gordona Greena rozwinął się w ostatnich latach, a „Manglehorn” to najbardziej ambitny obraz w jego karierze.INDIEWIRE

19 sierpnia, środa godz. 20.00

Gołąb przysiadł na gałęzi i rozmyśla o istnieniu

 

gołąbGatunek: komedia, dramat
Rok produkcji: 2014
Czas trwania: 101 min.
Reżyseria: Roy Andersson
Scenariusz: Roy Andersson
„Gołąb przysiadł na gałęzi i rozmyśla o istnieniu” to surrealistyczna komedia, która została okrzyknięta przez krytyków filmowych, mistrzowskim domknięciem trylogii absurdu Roya Anderssona, na którą złożyły się też filmy „Do ciebie, człowieku” i „Pieśni z drugiego piętra”. Najnowszy obraz szwedzkiego reżysera to ukoronowanie jego twórczości, za który wyróżniono go Złotym Lwem, najważniejszą nagrodą MFF w Wenecji.
Dwaj domokrążni sprzedawcy, Sam i Jonathan, jak współcześni Don Kichot i Sancho Pansa zabierają widza na wędrówkę przez kalejdoskop ludzkich losów. Podróż ta pokazuje piękno jednych chwil, błahość innych, humor i tragedię, które tkwią w ludziach, wielkość człowieczeństwa i jego kruchość. Tytuł nawiązuje do ptaków z obrazu Breugla „Myśliwi na śniegu”, które z wysoka obserwują świat i wydają się myśleć: Kim są ludzie? Za czym tak gonią? Podobnie jak inne obrazy tego reżysera, film stanowi łańcuch epizodów, mających kulminacje w absurdalnych wizjach, pełnych zarazem czarnego humoru, jak i tragizmu.Żeby zrealizować swoje dzieło w takiej formie, jak zapragnął, reżyser przez siedem lat pracował, robiąc reklamy i w ten sposób gromadząc środki na w pełni niezależny film. Andersson nie chciał być podporządkowany oczekiwaniom producentów, chciał nakręcić film utrzymany w takim stylu, za jaki kochają go widzowie, co udało mu się w pełni. Pokazywany na rozlicznych festiwalach filmowych obraz uwodzi inteligentnym poczuciem humoru, intertekstualnymi odniesieniami i śmiałym spojrzeniem na ludzką egzystencję.
Prasa o filmie:
Genialny film Tadeusz Sobolewski, Gazeta Wyborcza
Zwycięstwo prostoty nad efekciarstwa, aktorstwa nad gwiazdorstwem, sztuki filmowej nad sztuczkami serwowanymi przez innych​. Małgorzata Sadowska, Newsweek
Najlepszy film Anderssona. Kuba Armata, Dziennik. Gazeta Prawna
Apokalipsa jeszcze nigdy nie była tak zabawna. Piotr Czerkawski, Kino
Przykład stuprocentowego kina autorskiego​, ​które nie ogląda się na nikogo. Artur Zaborski, Art & Business

12 sierpnia, środa godz. 20.00

Nowa dziewczyna

nowa dziewczynaGatunek: thriller/dramat/komedia
Produkcja: Francja 2014
Reżyseria i scenariusz:François Ozon(„Basen”, „8 kobiet”, „5×2 pięć razy we dwoje”, „Żona doskonała”, „U niej w domu”, „Młoda i piękna”)

BLISKO PÓŁ MILIONA WIDZÓW WE FRANCJI!

Nowy film François Ozona – twórcy hitu „8 kobiet” oraz dwukrotnie nominowanego do Złotej Palmy na festiwalu filmowym w Cannes („Młoda i piękna”, „Basen”) zdobywcy Europejskiej Nagrody Filmowej za Najlepszy Scenariusz („U niej w domu”). W rolach głównych francuski amant – Romain Duris(„Heartbreaker. Licencja na uwodzenie”, „Smak życia”) oraz Anaïs Demoustier – gwiazda głośnego „Sponsoringu” Małgorzaty Szumowskiej. Nowa produkcja Ozona została uhonorowana Sebastiane Award dla Najlepszego Filmu w San Sebastian oraz zdobyła Nagrodę Publiczności na festiwalu w Petersburgu. Scenariusz powstał na podstawie opowiadania Ruth Rendell. Jedną z poprzednich książek autorki zekranizował Pedro Almodóvar („Drżące ciało”).

Claire i Laura to najlepsze przyjaciółki od dzieciństwa. Są nierozłączne i dzielą ze sobą wszystkie najważniejsze momenty życia. Pewnego dnia Laura zapada na ciężką chorobę i wkrótce potem umiera. Claire popada w depresję. Chcąc sobie poradzić ze stratą, zaczyna pomagać Davidowi – mężowi przyjaciółki, który samotnie wychowuje niemowlę. Kobieta nie wie jednak, że mężczyzna ukrywa przed światem mroczny sekret. Podczas niezapowiedzianej wizyty w domu Laury i Davida, Claire natyka się na tajemniczą Virginię. Nowa dziewczyna ma na sobie ubrania Laury, a w jej twarzy jest coś niepokojąco znajomego.

„Powiew suspensu jak u Hitchcocka i seksualny niepokój jak u Almodóvara”
Variety.com
„Wysmakowane spojrzenie na pożądanie i seksualność”
Hollywoodreporter.com
„Mistrzowski”
Tiff.net

 5 sierpnia, środa godz. 20.00

 Jak zatrzymać ślub

jak-zatrzymac-slub-plakatLaureat Grand Prix w konkursie Warszawskiego Festiwalu Filmowego, film, który został nakręcony w 5 godzin i 17 minut. Tyle trwa podróż pociągiem z Malmö do Sztokholmu.

Dwójka bohaterów, Amanda i Philip, spotyka się w przedziale. Ona śpi przytulona do sztucznej gitary, on ma błędny wzrok zakochanego desperata. Zaczynają rozmawiać – niezobowiązująco, żeby zabić czas długiej podróży w środku zimy. Nagle orientują się, ze zmierzają w to samo miejsce. W tym samym momencie stają się wspólnikami w sprawie, która wydaje się mieć wagę życia i śmierci. Wraz z przesuwającym się za oknami krajobrazem – i wypitym z piersiówki alkoholem – coś się zmienia. Patrzą na swoje emocjonalne obnażenie, mimochodem dowiadują się, co ich wzrusza i rozczula. Philip obserwuje ekstatyczny taniec Amandy, ona zaczyna zauważać w nim mężczyznę. Kiedy emocje eksplodują, cel podróży nagle się zmieni – choć każde z nich musi samo, we własnym tempie, rozstać się z pytaniem: jak zatrzymać ślub.

„Urokliwa opowieść, oparta na namacalnej chemii między bohaterami. Rozgrywająca się w jednej przestrzeni pędzącego pociągu, przyciąga i intryguje powolnym rodzeniem się bliższej relacji między obcymi sobie ludźmi. Świetna ścieżka dźwiękowa i interesujące rozwiązania techniczne, interesująco ogrywające ograniczoną przestrzeń akcji. Na dodatek bardzo zgrabnie wykorzystuje się tutaj pewien ciekawy motyw z „Love Actually”. Wszystko to sprawia, że w filmie można się zadurzyć.” (Michał Kaczoń, film.com.pl)

„Mimo ewidentnych zapożyczeń i cytatów z innych dzieł, Kuljanin nie wpada w pułapkę odtwórczości i monotonii. Ogromna w tym zasługa kreacji aktorskich – zarówno Christianowi Ehrnsténowi i szczególnie Linie Sundén udaje się zdobyć i utrzymać uwagę oraz przychylne zaciekawienie widza do końca. Siła „Jak powstrzymać ślub” tkwi w umiejętnym wykorzystaniu dostępnych środków, które – choć skromne, wydobywają z prostej historii to, co najistotniejsze.” (Magdalena Maksymiuk, stopklatka.pl)

reżyseria: Drazen Kuljanin
scenariusz: Drazen Kuljanin
gatunek: Melodramat
produkcja: Szwecja
premiera: 5 czerwca 2015

 

Comments are closed.